این روزها مدام چشم‌های‌ام برای دوستانی که بازداشت شده‌اند بارانی است، فقط کافی است صفحه‌ی کامپیوتر بالا بیاید و بنشینم پای خبرها تا بغض‌ام بترکد. دیروز اما برای حادثه‌ی غم‌انگیز دیگری اشک ریختم.

هیچ وقت در NGO های حفاظت از محیط زیست و گروه‌هایی مانند آن عضو نبوده‌ام، عشق‌ام به پرنده هم به داشتن چند پرنده در خانه و سخن گفتن کاسکویی که در خانه داشتم (که البته دوست‌داران محیط زیست بی‌گمان این کار مرا خلاف قواعد خودشان می‌دانند) محدود می‌شد، اما دیروز با واقعیتی تلخ و غم‌انگیز روبه‌رو شدم و آن هم انقراض گونه‌ی ایرانی‌الاصل درنای سیبری است که این روزها، میهمان مازندران است و از ۱۶ درنایی که اواخز پاییز به ایران سفر می‌کردند، تنها همین درنای نر باقی مانده است و این شاید آخرین دفعه‌یی باشد که مردم ایران، درنا را به خود می‌بینند.

درناها پرنده‌های زیبا و سفید با منقاری بلند هستند که صدایی آرام و آهنگین دارند و زمستان‌ها از مناطق سرد سیبری به تالاب‌های گرم‌تر مهاجرت می‌کنند. آن دسته که به هند مهاجرت می‌کرده‌اند، سال‌ها پیش از بین رفته‌اند، اکنون تعدادی به چین مهاجرت می‌کنند که این کشور با احداث سد باعث کاهش حیات این درناها می‌شود، سهم ایران در این روزها تنها یک درنا است که اگر طمع شکارچی آن‌را زودتر از موعد از بین نبرد، اواسط اسفند ماه تالاب‌های مازندران را ترک می‌کند و احتمالا از سال آینده هیچ درنایی در ایران نخواهد بود.

پرنده‌یی که در سنت‌ها نشانه‌ی شانس و اقبال و شفای بیماران است، پرنده‌یی زیبا با رقصی زیباتر که زینت بخش تالاب‌های شمال ایران بود، این روزها به طرز غم‌انگیزی آخرین روزهای خود را در ایران می‌گذراند و اگر مسئولان در پی پرورش جوجه از تخم‌های زاده شده در اسارت و باغ وحش‌ها نباشند، دیگر نمی‌توانیم شانس دیدن این پرنده که امسال بسیار دیرتر از سال‌های گذشته به ایران آمده است را داشته باشیم.

اگر پیش از این تلاشی در جهت پرورش و ادامه‌ی حیات این پرنده‌ی زیبا در ایران صورت می‌گرفت، شاید امروز این‌چنین نگران از دست دادن این گونه‌ی ایرانی‌الاصل نبودیم، البته کم نیستند گونه‌های حیوانی که در سال‌های اخیر در ایران منقرض شده‌اند و بعد از چند روز به کلی از خاطرمان رفته‌اند.

در این میان:

• ندا آقاسلطان، شخصیت سال تایمز لندن
• یورش نیروهای گارد ویژه به خبرگزاری ایسنا
• بحران داخلی ایران به درازا می‌کشد
• You Are Invited To Witness An Execution

پیش‌نهاد من:

• عکس روز: آخرین درنای ایرانی از مدیار
• سرقت هویت مجازی از حمید مافی
• آقای امام حسین ! اگر بتو آب را بستند بما نفس را می بندند … از علی‌رضا رضایی
• The Masoud Lavasani Story: An Imprisoned Father Who Will Not See his Son for 8 Years by madyar

شیدا جهان‌بین