متن تقریبا کامل گفت ‌وگویی با حسنی امام جمعه‌ی ارومیه که گویا چند وقت پیش با سانسور در مجله‌‌ی چلچراغ چاپ شده بود را درزیر می‌خوانید. قسمت‌هایی که سانسور شده، با رنگ زرد مشخص شده است.

آقاجون چرا ریشت را زده ای؟ احتمالا حاج آقا به خاطر این‌که ریش و سبیلت را با تیغ زدی، مصاحبه نکنه! حالا بیا تو خونه ببینم چی می شه. اگر حاجی به ریشت گیر داد عذرخواهی کن و بحث نکن، حالا خوبه عکاستون ته ریش داره…!!»اینها را یکی از محافظان حجت الاسلام غلامرضا حسنی امام جمعه مشهور ارومیه هنگامی که برای انجام این مصاحبه به منزلش در ارومیه رفته بودیم، می گوید. حسنی در میان سایر روحانیون به خاطر خطبه های آتشین، صریح و بی پرده اش به چهره ای مشهور در کشور تبدیل شده است.نود دقیقه گفت وگو به زبان شیرین آذری درباره موضوعات مختلفی همچون مبارزاتش در قبل از انقلاب، اعدام پسرش در اوایل انقلاب ، مطبوعات، آزادی و…

وحید نصیریان متولد ۱۳۵۰ در اهر است که پس از فارغ التحصیلی از دانش‌گاه هنرهای زیبای شهر تبریز فعالیت‌های هنری خود را با برگزاری نمایش‌گاه‌های مختلف نقاشی در شهر تبریز و از سال ۱۳۷۴ فیلم‌سازی انیمیشن را در کانون پرورش فکری کودک ونوجوان آغاز کرد.
وی تاکنون حدود ۱۴۰ دقیقه انیمیشن برای تلویزیون ساخته وهم‌چنین حدود ۱۲ جلد کتاب را برای گروه سنی کودک و نوجوان تصویر سازی کرده است.

با توجه به این که حدود ۲۶ ماه است که روی پرو‍ژه‌ی انیمیشن قلب سیمرغ مشغول به کار هستید، این اثر هم اکنون در چه مرحله‌ای قرار دارد؟
همان‌طور که اشاره کردید حدود ۲ سال و نیم است که از ساخت این اثر انیمیشن سینمایی می‌گذرد و قرار است اگر مشکلی ایجاد نشود و از نظر دولت‌مردان مشکلی نباشد، در خرداد ماه سال آینده این پروژه تمام و آماده پخش شود. به این ترتیب هنوز به پایان نرسیده است. قرار است به ۹۰ دقیقه برسد، قطعا کمتر از ۹۰ دقیقه نیست اما امکان دارد بیش‌تر نیز باشد.
از نظر شما مشکل عمده‌ی انیماتورها چیست؟
به نظر من، از آن‌جایی که هنرمندان در ایران به علایق خود دست‌رسی پیدا نمی‌کنند، امید چیزی است که در دل آن‌ها کم تر به چشم می‌خورد. اگر مدیریت‌ها در این رشته‌ی هنری ثابت شود و مدام در زمانی که یک مدیر در حال خدمت‌رسانی واقعی به هنرمندان آن رشته است، جابجایی در امر مدیریت نداشته باشیم، بسیاری از مشکلات قابل حل است، چون در هر زمینه‌ای اگر پول و مدیریتی آگاه وجود داشته باشد، با رشد کافی روبرو خواهیم بود.
تاثیر گرفتن از تکنولوژی به چه میزان به انیماتورها کمک می‌کند؟
در درجه‌ی نخست، باید از لحاظ مالی تامین بود،‌ چون پول کافی در اختیار هنرمندان و مسئولین باشد، به دنبال خود تکنولوژی را نیز به هم‌راه دارد، هرگاه تکنولوژی بالاتری وجود داشته باشد، آثار به‌تری خلق خواهد شد، امکانات در ایران در مقایسه با کشورهای دیگر صفر است، اما در این شرایط فعلی نیز اگر امکاناتی در اختیار ما قرار گیرد، باید آن الگوها را با فرهنگ‌مان تطبیق دهیم و فرهنگ استفاده از آن‌را نیز بیاموزیم تا بتوانیم استفاده‌ی بهینه از آن داشته باشیم.
انیمیشن “قلب سیمرغ” به چه موضوعی می‌پردازد؟
به طور کلی، داستان با جنگ‌های اتمی شروع می‌شود، و آینده را به تصویر می‌کشد. سیر کلی داستان در آینده اتفاق می‌افتد و در حقیقت به نوعی، ژانر آخرالزمان است.پس از نشان دادن جنگ‌های اتمی، رجعتی به گذشته دارد که چه عواملی باعث شد تا آینده خونین شود و در نهایت توسط اسطوره‌های قدیمی ایران و کمک آن‌ها جهان از حالت سنگی خارج می‌شود.
غیر از ساخت این پروژه‌ی انیمیشن مشغول به چه کاری هستید؟
در زمینه‌ی ساخت انیمیشن کاری انجام نمی‌دهم، اما هم‌چنان مشغول نقاشی و تصویرسازی هستم.
در زمینه‌ی تصویرسازی داستان به صورت کتاب مشغول به چه کاری هستید؟
هم اکنون با انتشارات مهاجر، مشغول به تصویر سازی داستان‌های شاهنامه در ۸۰ جلد هستم که تا کنون کار ۲۷ جلد آن به پایان رسیده است.
درساخت انیمیشن‌های خودتان از چه داستان‌هایی پیروی می‌کنید؟
داستان‌های ایرانی همیشه کمک بسیار زیادی به هنرمندان می‌کند اما من در ساخته‌های انیمیشن خودم که به صورت کوتاه بوده از فضاهای شخصی و رویاگونه استفاده کرده‌ام و به صورت بازتر و آزادتری عمل کرده‌ام. به دلیل این‌که آن آثار مربوط به جشنواره‌ها می‌شد و به صورت بلند سینمایی و تلویزیونی نبود.اما در ساخت سینمایی این گونه رفتار نکردم.

فرهاد آییش، یکی از بازی‌گران توانای تئاتر و سینما است که البته او را بیش‌تر در عرصه‌ی تئاتر دیده‌ایم، وی نخستین تجربه‌ی بازی در فیلم سینمایی را در سال ۱۳۷۹ با فیلم “شب‌های تهران” داشته است. آخرین فیلمی هم که از او روی پرده‌های سینما بود و به شیوه‌ی جدیدی از طنز پرداخته بود، فیلم “در شهر خبری نیست، هست” بود.
آییش در آخرین کار تئاتری‌اش با نمایشی با عنوان “خانواده تت” به کارگردانی مائده طهماسبی (همسرش) هم‌راه بود.
در حال حاضر مشغول به چه کاری هستید؟
در یکی از فیلم‌های ۹۰ دقیقه‌ای با عنوان “اتوبان” به کارگردانی سجاد آوینی مشغول به کار هستم که در حال حاضر مراحل فیلم‌برداری خود را طی می‌کند.
در مورد این فیلم توضیح دهید.
فیلم‌برداری این اثر در تهران صورت می‌گیرد و تمامی دست اندرکاران آن جوان و بسیار پرانرژی هستند، این فیلم در حقیقت نوعی نوآوری در سینمای ۹۰ دقیقه‌ای محسوب می‌شود.
اگر یک کار سینمایی و یک کار تئاتری هم‌زمان به شما پیش‌نهاد شود، کدام‌یک را انتخاب می‌کنید؟
همیشه در طول سال هم کار تئاتر و هم کار سینمایی پیش‌نهاد می‌شود، که برخی وقت‌ها این اتفاق به صورت هم‌زمان رخ می‌دهد و من با توجه به نوع کاری که پیش‌نهاد شده است، آن‌را انتخاب می کنم.
به طور کلی بین سینما و تئاتر کدام یک را ترجیح می‌دهید؟
من جزو آن دسته از افرادی هستم که هم به سینما و هم به تئاتر علاقه مندم و با این‌که از خانواده‌ی تئاتر هستم و از آن طریق به سینما آمده‌ام، اما لزوما پرچم تئاتر در دست‌ام نیست ، به گونه‌ای که فقط تئاتر را انتخاب کنم.
در فیلمی نقش داشته‌اید که هنوز پخش نشده باشد؟
بله . فیلمی سینمایی با عنوان “این خلوت تنهایی” به کارگردانی ابراهیمی فر و تهیه کننده‌گی مرحوم حاجی باشی اثری است که در آن بازی کرده‌ام و هنوز آماده‌ی اکران عمومی نشده است.
در زمینه‌ی تئاتر اثری آماده‌ی اجرا دارید؟
حتما درصدد هستم با خانم مائده طهماسبی طی سال جاری کاری را انجام دهیم، اما هنوز چگونه‌گی آن و این‌که چه زمانی آماده شود، مشخص نیست.
اثری را به عنوان تله تئاتر در نظر ندارید؟
تئاتری با عنوان “هنر” به کارگردانی داوود رشیدی با بازی خود ایشان، بنده و سعید پورصمیمی اثری است که قرار است این روزها به صورت تله تئاتر از شبکه چهارم سیما پخش شود. هم چنین با توجه به پش‌نهادی که از سوی شبکه‌ی چهار به من شده است، قصد دارم اثری را به صورت تله تئاتر برای این شبکه آماده کنم.