اکبر محمدی، به عنوان یک دانشجوی آزادی خواه با دیدن بی عدالتی های موجود در جامعه و فقدان آزادی، در دانش کده فعالیت سیاسی را آغاز کرد و پس از کشته شده فروهرها در سال ۱۳۷۷ و بر ملا شدن شیوه ی این کشتارتوسط روزنامه سلام و توقیف آن، تظاهراتی از سوی دانشجویان دانش گاه ها آغاز شد که از ۱۸ تیر ماه سال ۱۳۷۸ به مدت چند روز تهران و چند شهر دیگر را در نا آرمی فرو برد و سرانجام منجر به سرکوبی این جنبش و دستگیری وی و برادر بزرگ اش، منوچهر محمدی شد. وی در طی سالیان زندان به دلیل غیبت زیاد از دانش گاه اخراج شد . او به مدت ۷ سال در زندان های جمهوری اسلامی ، زندان توحید ، زندان اوین زیر وحشیانه ترین شکنجه های وزارت اطلاعات قرار گرفت و به عنوان اسطوره مقاومت از سوی جنبش دانش جویی انتخاب شد . وی یکی از اعضای شورای مرکزی اتحادیه ملی بود و در پی تظاهرات ۱۸ تیر به عنوان متهم ردیف دوم قیام کوی دانش گاه به اعدام محکوم و با درخواست علی خامنه ای با دو درجه تخفیف به ۱۵ سال زندان محکوم شد .
