همیشه روزهای پرشکوه و موثر ایران را که در کتابهای تاریخ میخواندم، با خودم فکر میکردم که اگر در آن روز بودم چه میکردم؟ و آرزو میکردم که ای کاش همزمان با یکی از این روزهایی تاریخی ایران باشم که بتوانم مثل یک افتخار پس از سالها آنرا ر برای کودکان و جوانانی که در آن روزها نبودند، تعریف کنم.
بعد از پشت سر گذاشتن روزهایی که مردم از هر قشر و طبقهیی به خیابانها ریختند تا اعتراض خودشان را به دولت کودتا نشان دهند، که ۵ ماه از آن میگذرد، روزهایی مثل روز قدس و سیزده آبان هم وجود داشت که شور و شوق زیادی برای آنداشتم و به آنها امیدوار بودم، ولی روز دانشجو برایام رنگ و بو و اهمیت دیگری دارد.
روز قدس و سیزده آبان هرسال برگزار میشد بدون اینکه اعتراض و سرکوبی رخ دهد و جمعیتی که در آن حاضر میشدند همیشه از طرفداران دولت کودتا بودند. امسال اتفاق دیگری افتاد و مجبور به سرکوب مردم شدند. اما ۱۶ آذر چنین نبود. روز دانشجو در این سالها همیشه با سرکوب همراه بوده است. همیشه دانشجویان را به دانشگاه راه نمیدادند و آنها مجبور بودند از خیابانهای خلوت و از روی نردهها به داخل دانشگاه بروند و آنجا شروع به تجمع کنند، تجمعی که در بیشتر اوقات با بازداشت و سرکوب همراه بود.
امسال وضع بسیار وخیمتر از سالهای گذشته شده است. جدای از بازداشت فعالان و روزنامهنگاران که پس از انتخابات رخ داد، در یک ماه اخیر بازداشت دانشجویان و فعالان دانشجویی، شتاب بیشتری پیدا کرده به گونهیی که تعداد بیشماری از فعالان دانشجویی هم اکنون بازداشت شدهاند. در این میان رئیس پلیس تهران نیز اعلام کرده که با تجمعهای این روز برخورد خواهد کرد. همچنین اگر با دقت بیشتری بنگریم، خواهیم دید دانشجویانی که بازداشت نشدهاند، با پخش اطلاعیههای مختلف از دانشجویان سراسر ایران دعوت کردهاند که در این روز حضور داشته باشند و باز هم خواستههای خود را مطرح کنند و به نداشتن حقوق اولیهی خود اعتراض کنند.
در این سالها تعداد زیادی از دانشجویان به کمیتههای انضباطی احضار شدهاند و احکام مختلفی از چند ترم تعلیق تا اخراج از دانشگاه را دریافت کردهاند. داشتن حق تحصیل از حقوق اولیهی هر دانشجو است که هیچ فردی نمیتواند او را از داشتن چنین حقی محروم کند اما این روزها تعداد زیادی از دانشجویان محروم از تحصیل شدهاند و ستارهدار، به این معنی که دارای شاخصههایی هستند که از نظر حکومت جمهوری اسلامی خط قرمز تعریف شده و بنابراین از نظر آنها، در میان دانشجویان نمیگنجند.
ثبات قدم در راه حمایت از جنبش دانشجویی داشتن و همت و حضور در روز دانشجو میتواند یکی از موثرترین روزهای تاریخ معاصر ایران را رقم بزند. بیایید به یاد تمام عزیزانی که جانشان را در این راه از دست دادند و تمام دوستانی که امروز در بند دولت کودتا هستند و بیشک در انتظار حضور همهی ما در این روز در حمایت از جنبش دانشجویی و اعادهی حقوق از دست رفتهی آنها و سردادن شعار دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد، هستند، در این روز تاریخی حضور داشته باشیم و دوستانمان را هم به حضور در این روز دعوت کنیم.
پیشنهاد من:
- بازجویان جزیرهی ۲۰۹ جلوی آزادی فریبا پژوه را گرفتهاند از مدیار
- ۱۶ آذر علاوه بر ایجاد ترافیک، فقط در خانه نمانیم، حتا اگر فقط در کوچهی خودمان باشیم از مجید جعفری هرستانی
- به نام دانشجو، برای آزادی از مصطفی خسروی
پینوشت:
امروز پس از چهار بار که برگزاری دادگاه شبنم مددزاده عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم تهران و نایب دبیر شورای تهران دفتر تحکیم وحدت که از تاریخ یکم اسفند ماه ۱۳۸۷ تا به امروز در بازداشت موقت به سر می برد و تا به امروز حدود ۱۰ ماه از بازداشت موقت وی می گذرد به تعویق افتاده بود، قرار بود که دادگاهاش برگزار شود. هنوط خبری از برگزاری آن و اتفاقهایی که در آنجا رخ داده ندارم اما آرزو میکنم که هر چه زودتر به آزادی برسد.
شیدا جهانبین
