«شهروند محترم طبق اطلاع واصله، جنابعالی تحت تاثیر تبلیغات ضد امنیتی رسانه‌های وابسته به بیگانگان قرار گرفته اید، در صورت حضور در هرگونه تجمع غیرقانونی و ارتباط با رسانه های خارج از کشور برابر مواد ۴۸۹ ، ۴۹۹ ،۵۰۰، ۵۰۸، ۵۱۴، ۶۰۹، ۶۱۰، ۶۹۸  قانون مجازات اسلامی شناخته می‌شوید و با شما برخورد قانونی خواهد شد.»

این متن پیامکی است که شب گذشته برای برخی از افرادی که در راهپیمایی‌های جنبش سبز و تجمع‌های اعتراضی روزهای پس از انتخابات برای اعلام مخالفت با دولت کودتا حضور داشته‌اند، از شماره‌ی ۹۸۶۰۰۰۵۰۰۵ ارسال شده است، شماره‌یی که وقتی تماس می‌گیری بوق‌های عجیب و غریب تحویل‌ات می‌دهد و برای ترساندن مردم و جلوگیری از حضور آن‌‌ها در راه‌پیمایی ۱۳ آبان طرح‌ریزی شده است.

اما این‌ پیامک‌ها، بیانیه‌های مختلف ارگان‌های دولتی برای نحوه‌ی شرکت در راهپیمایی ۱۳ آبان و ارسال نامه‌‌های محرمانه به دفاتر روزنامه‌ها از طرف معاونت فرهنگی وزارت ارشاد، تنها و تنها نشان از ترس کودتاگران است  و هیچ معنای دیگری نمی‌دهد.

۱۳ آبانی که بچه‌های مدرسه‌یی را به زور با خود می‌بردند تا خیابان‌ها پر شود و کارمندان اداره‌های دولتی هم مجبور به شرکت در آن بودند، چرا امسال باید بدون حضور مردم برگزار شود؟ مگر آرزوی تک‌تک شما نبود که حضور گسترده‌ی مردم را به رخ دیگران بکشید؟  فردا می‌توانید به وضوح این حضور پررنگ و کم‌نظیر را با دل و جا ببینید.

وعده‌ی ما فردا (۱۳ آبان) ساعت ۱۰٫۳۰ صبح در میدان هفت‌تیر در کنار مهدی کروبی

• به متن عکسی که در این پست قرار داده‌ام دقت کنید، ترس لابه‌لای تک‌تک کلمه‌ها و سطرهای آن پیدا است.
• لینک مطلب در بالاترین

همین که دولت، «جنبش سبز علوی» راه انداخته و سپاه پاسداران و نیروی انتظامی در مورد نحوه‌ی راه‌پیمایی ۱۳ آبان که تا سال گذشته، آرزو می‌کردند مردم با آن‌ها همراه شوند تا بتوانند خیابان‌ها را با انبوهی از ایرانی‌ها نشان دهند، بیانیه صادر می‌کند، نشان از ترس دولت کودتا از هر آن‌چه که به جنبش سبز برمی‌گردد است و این ما را در این راه ثابت قدم‌تر می‌کند، چرا که هر چه از نظر این دولت اشتباه باشد و حکومت درصدد مخالفت با آن باشد، درست‌ترین اقدام ما محسوب می‌شود.

امید زیادی به ۱۳ آبان‌ماه دارم و می‌دانم که قدم بزرگی در این روز برداشته خواهد شد. همیشه اولین گام، سخت‌ترین‌اش است، اولین گام را روزهای پیش برداشته‌ایم اما راهی که پیش رو است باید تداوم داشته باشد، چه میرحسین موسوی باشد و چه نباشد. آن‌چه که مهم است شوری است که در دل‌ها برپا شده و اگر افرادی که خود را به عنوان رهبر این جنبش می‌دانند، یک صدا و یک‌دل با مردم باشند؛ باقی می‌مانند وگرنه آن‌ها هم کنار گذاشته می‌شوند تا به هدف اصلی (که بی‌شک جمهوری اسلامی در آن جایی ندارد) برسیم.

مرتبط:

• از مردم دوستی، از دولت دشمنی مجتبی سمیع‌نژاد
• طلبنامه آرمین گیله‌مرد
• ۱۳ آبان نیک‌آهنگ کوثر
• پیش به سوی ۱۳ آبان سرزمین رویایی
• پیش لرزه‌های ۱۳ آبان فرید