روز دانشجو به بهترین شکل ممکن و در سطح وسیعی از کشور برگزار شد، همانی شد که انتظار و آروزیاش را داشتم، بیشتر شهرهایی که پیش از این اعتراضی در آنها رخ نداده بود هم یکصدا شدند و سرود زیبا و ماندگار «یار دبستانی» را فریاد زدند و مردم هم از آنها حمایت کردند.
بیشک ۱۶ آذر ۱۳۸۸ نقطهی عطفی در جنبش دانشجویی سالهای اخیر به حساب میآید. اما در این میان تعدادی از دانشجویان هم بازداشت شدند. که «مجید توکی» هم در میان آنها بود. آن طور که شنیدهام مجید پس از سخنرانی محکم و قاطع خود که در آن مسائلی که این روزها اساس اعتراض مردم است را زیر سوال برده بود، توسط نیروهای امینیتی و لباس شخصی بازداشت شد.
مجید توکلی، دوست نازنینام همیشه برایام نماد مقاومت دانشجویی است، ناماش را همیشه با احترام بر لب میآورم و بینهایت دوستاش دارم. او سن زیادی ندارد، اما شجاعتاش تحسین هر فردی را برمیانگیزد. به قول یکی از دوستان چیزی در مجید است که خودبهخود احترام را برای او به ارمغان میآورد.
این آخرین نوشتهی مجید پس از بازداشتاش است:
و۲ روز دیگه. ۱۰ روز خسته کننده ای را سپری کرده ام و بیش از ۱۰۰ ساعت در جاده ها بوده ام و الان هم باید راه بیافتم به سمت تهران. با همه اشک های مادر و نگاه های نگران پدر و همه سختی ها فقط آرزوی آزدای می تونه هنوز انرژی و ایستادگی را موجب شود. پس باز به استقبال همه خطرها می روم؛ در کنار همه دوستانم که به در کنارشان بودن…
مجید خودش را برای تکرار مبارزه آماده کرده بود و باز هم با علم به اینکه باید هزینه پرداخت کند در دل گرگها آنچه آرماناش است را به زبان آورد تا مانند خیلی از ما خاموش گوشهیی ننشیند از ترس هزینه دادن. مجید در روز دانشجو یک تنه، به جای خیلی از ما کار کرد. کاری که باید گروهی انجام میشد و از آن حمایت و پشتیبانی به عمل میآمد را به تنهایی انجام داد تا باز هم درسی شود برایمان.
مجید توکلی همهی ما را شرمندهی خودش کرد، این دوست عزیز بیشتر روزهای جوانیاش را در زندان بوده، بیشتر روزهایی را که باید با شوق تمام به دنبال کارهای دانشجوییاش باشد را در حال جواب دادن به بازجوها و در سلولهای انفرادی بوده است. خانوادهاش چه روزهایی را که پشت سر نگذاشتهاند و …
و اما دیروز چه اتفاقهایی رخ داد؟
- مجید توکلی عضو انجمن اسلامی پلی تکنیک بازداشت شد
- ۶ دانشجو در شهر شیراز بازداشت شدند
- روزنامه حیات نو توقیف شد
- بازداشت بیش از ۲۰ دانشجوی دانشگاه آزاد نجف آباد
- سوء قصد به زهرا رهنورد در روز ۱۶ آذر
- قطعی تلفن همراه در مناطق مرکزی شهر تهران
- سایت آینده فیلتر شد
- و ….
و امروز:
- ادامهی تدابیر امنیتی در میدان انقلاب
- لباس شخصیها مانع خروج میرحسین از فرهنگستان هنر شدند// تکمیلی: عقب نشینی لباس شخصیها
این همه اتفاق تلخ رخ داده است، آنوقت رسانههایی مانند خبرگزاری فارس و کیهان در مقالههایی نوشتهاند که تعداد دانشجویان معترض چند صد نفر در مقابل چندین هزار دانشجوی ولایتمدار بوده است. اگر چنین بود و هیچ اعتراض جدی رخ نداد پس این همه تدابیر امنیتی برای چه بود؟ چرا امروز هم به آن تدابیر در مرکز شهر تهران و حوالی دانشگاهها ادامه دادند؟
نمیدانم که نویسندههای این مقالهها مخاطبان خود را چه فرض میکنند اما بیشک خودشان از همه نادانتر و مزدورتر هستند.
پیشنهاد من:
- آنانی میترسند که همه زیر یک چادر بودند از مدیار
- روز شانزده آذر و دیگر روزها از کاملیا انتخابیفرد
- نامام دانشجو است از علیرضا فیروزی
- بسیج در دانشگاه تهران یا حکایت آنان که خیلی دوست دارند دانشجو باشند از مرتضا اصلاحچی
شیدا جهانبین
کمتر از بیست و چهار ساعت دیگر مانده به روز موعود و حمایت از جنبش دانشجویی که امسال رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است. امسال رنگ سبز جلوهی دیگری به این تجمعها میبخشد و یادآور روزهای سبز و سر سبز مردمانی است که متحد شدند برای رسیدن به هدفی مشترک، برای رسیدن به روزهای آزادی سرزمین.
همیشه روزهای پرشکوه و موثر ایران را که در کتابهای تاریخ میخواندم، با خودم فکر میکردم که اگر در آن روز بودم چه میکردم؟ و آرزو میکردم که ای کاش همزمان با یکی از این روزهایی تاریخی ایران باشم که بتوانم مثل یک افتخار پس از سالها آنرا ر برای کودکان و جوانانی که در آن روزها نبودند، تعریف کنم.
یکی از دوستانام همیشه وقتی میخواستم سختترین و مهمترین انتخابهای زندهگیام را انجام دهم به من میگفت که همیشه اولین قدم سختترین و مهمترین قدم است، اگر آنرا برداری و ثابت قدم باشی موفق میشوی.
دوازده روز از بازداشت 
