فیلم بسیار زیبای «آواتار» ساختهی «جیمز کامرون» را در شرایطی دیدم که صفحهی نمایشدهندهی فیلم به اندازهی مانیتور لپتاپ بود و هر ثانیه که از فیلم میگذشت، آرزو میکردیم که کاش آنرا بر پردهی سینما و آن هم با ویژهگیی نمایش فیلمهای سهبعدی میدیدیم.
«آواتار» روایت بینظیری از به تصویر کشیدن دنیای دیگری است که مخاطب را از ابتدا تا انتهای داستانی نسبتا طولانی (۱۶۲ دقیقه) با خود همراه دارد، تقریبا هیچ سکانس اضافی در این فیلم وجود ندارد و نمیتوان گفت اگر فلان قسمت را نداشت بهتر بود. فیلمی که مخاطب را هیجان زده میکند و او را با موجوداتی فرازمینی با فاکتورهایی که ما از انسانیت سراغ داریم نشان میدهد. ارتباط جمعی، پیشرفت، برقراری ارتباط با محیطی که در آن زندهگی میکنیم. همبستهگی، احترام و علاقه به محیط زیست، عشق و رسیدن به کمال همه و همه موضوعاتی است که به زیبایی در این فیلم نمایانگر است.
فیلمی که مخاطب با شخصیتهای فرازمینی ارتباط خاصی برقرار میکند تا جایی که حاضر است همنوعان خودش را به خطر بیاندازد و آنها را شکست خورده و کشته شده ببیند تا آن موجودات غولپیکر مهربان بتوانند در امنیت زندهگی کنند.
تجاوز به حریم بیگانه که از موضوعات مورد علاقهی نوع بشر است باعث میشود تا موجودات جنگل و دریا و کوهستان در سیارهیی دیگر به خطر بیافتند و در این میان قهرمان داستان با اتکا به عشق میتواند به پیروزی برسد.
نکتهی جالبی که در این فیلم توجهام را جلب کرد نشان دادن اعتقادات ( شاید بتوان گفت مذهبی) موجودات فرازمینی بود که باعث ایجاد نوعی رابطهی خاص در بین اجتماع آنها بود. اعتقادی که بر خلاف خرافههایی که در دنیای واقعی با آن روبهرو هستیم آزار دهنده نیست و مخاطب را هم به آن معتقد میکند. نشان دادن لحظات روحانی در این فیلم از بهترین سکانسهای آن است. صحنههایی که هر دینگریزی را هم معتقد میکند.
بسیاری از منتقدان معتقدند فیلم آواتار پس از تایتانیک توانست کامرون را در صدر فیلمسازان جهان قرار دهد و رویدادی جدید و خارقالعاده در سینمای دنیا باشد. منتقد روزنامهی تایمز لندن با دادن چهار ستاره به «آواتار» مینویسد: فناوری سهبعدی فیلم تماشاگران را درون خود غرق میکند، اما این تصاویر بانشاط و حیرتانگیز کامرون از دنیای دیگر است که همهی ما را شگفت زده کرده است. «آواتار» یک فیلم بسیار باشکوه و تاثیرگذار است که مخاطبان را هیجانزده میکند.
روزنامهی جنجالی سان هم در مطلبی مینویسد:«آواتار» فیلمی سهبعدی است که سالها بعد مردم با تماشای آن خواهند فهمید چهگونه این فیلم سرنوشت سینما را تغییر داد. تنها عاملی که باعث میشود «آواتار» به اندازهی «تایتانیک» نفروشد، کمبود سینماهای نمایشدهندهی فیلمهای سهبعدی در بسیاری از نقاط دنیا است.
این فیلم یکی از کاندیداهای جایزهی گلدن گلوب ۲۰۱۰ نیز محسوب میشود که بسیاری آنرا شایستهی برگزیده شدن به عنوان بهترین فیلم میدانند.
- فیلم را از اینجا دانلود کنید.
شیدا جهانبین
به نظر من 
فیلم نیمه مستند«کسی از گربههای ایرانی خبر نداره» را با توجه به اعلام کارگردان مبنی بر پخش کردن آن در اینترنت و مشاهدهی آن به صورت رایگان توانستم ببینم، فیلمی که با بازی بسیار خوب حامد بهداد عجین شده بود و از درد جوانانی که در آرزوی گرفتن مجوز و اجرای کنسرت ساعتها انتظار میکشند، حرف میزد.
