من و تو یکی دهان‌ایم
که با همه آوازش
به زیباترسرودی خواناست.
 

من و تو یکی دیدگان‌ایم
 

نفرتی
از هرآن‌چه باز ِمان دارد
از هرآن‌چه محصور ِمان کند
 

دستی
که خطی گستاخ به باطل می‌کشد.
 

من و تو یکی شوریم
از هر شعله‌ئی برتر،
که هیچ‌گاه شکست را بر ما چیره‌گی نیست
چرا که از عشق
روئینه‌تن‌ایم.
 

و پرستوئی که در سرْپناه ِ ما آشیان کرده است
با آمدشدنی شتاب‌ناک