ابلاغ حکمهای سنگین و حبسهای طولانی در روزهای اخیر یکی از عادتهای روزانهی قوهی قضاییه شده که اهداف مختلفی پشت آن پنهان است که مهمترین آن ترساندن مردم و فعالان و به قولی گوشمالی دادن آنها محسوب میشود.
افراد بازداشتی که در شرایط معمولی با حبسهای یک تا دو سال روبهرو میشدند در وقایع پس از انتخابات به حبسهای طولانی پنج سال به بالا همراه با تبعید و شلاق و … محکوم شده و حتا در مواردی با محارب خواندن آنها سعی در اعدامشان نیز دارند.
در این میان تقریبا در همهی موراد، از مکان بازداشتیهایمان خبر داشتهایم و آنها دست کم یک بار با خانوادههای خود تماس داشتهاند و خبر از حضور خود در زندانها دادهاند، اما از علیرضا فیروزی (فعال دانشجویی، فعال حقوقبشر و روزنامهنگار) و سورنا هاشمی (فعال دانشجویی) که از تاریخ جمعه یازده دی ماه از خانه به قصد سفر به تبریز خارج شدهاند تا کنون هیچ خبری در دست نیست که این مساله موردی بسیار نادر و خطرناک در روزهای اخیر است، چرا که تمام شواهد دال بر بازداشت آنها است اما به آنها تا کنون اجازهی تماس با خانوادههایشان داده نشده و حتا در مواردی ماموران امنیتی با به دست آوردن پسوورد ایمیلهای آنها اقدام به ارتباط گرفتن با دوستان آنها که عموما از فعالان سیاسی و حقوق بشری هستند، کردهاند.
حتا با وجود اینکه شواهد از بازداشت آنها خبر میدهد، خانوادههای آنها پس از مراجعهی حضوری به نهادها امنیتی تبریز و تهران نام آنها را در لیست بازداشتیها پیدا نکردهاند و همچنین نهاد بازداشت کننده هم مشخص نیست. این در حالی است که خانوادههای آنها پس از جستجوی نام آنها در بیمارستانها، سردخانهها و نیروی انتظامی تبریز و تهران هیچ رد و نشانی از حضور آنها پیدا نکردهاند.
۱۵ روز بیخبری مطلق از علیرضا فیروزی و سورنا هاشمی که از فعالان دانشجویی شناخته شدهی جنبش دانشجویی هستند و بارها با محرومیت از تحصیل و بازداشت مواجه شدهاند، اتفاقی نیست که در مورد آن سکوت کنیم. ما از محل نگهداری و سلامت جسمی این دو بیخبریم و این حتا نقض قوانین جمهوری اسلامی است که به بازداشت شدهگان اجازهی تماس داده نمیشود.
روی آوردن نیروهای امنیتی به شیوههای کثیف از جمله بیخبر نگه داشتن خانوادههای بازداشتیها از اوضاع و احوال عزیزان در بندشان و همچنین بازداشت و گروگان گیری افرادی که هیچ فعالیت سیاسی نداشتهاند هم این روزها بازار داغی پیدا کرده، تا آنجایی که برای مجبور کردن یک گروه فعال سیاسی و با سابقه، به ترک فعالیتها، اعضای خانواده و فرزندان اعضای آن گروه را به گروگان میگیرند تا به خواستههایشان برسند.
در نمونهیی دیگر، مهدیه گلرو فعال دانشجویی است که در تاریخ ۱۲ آذر ماه ماموران امنیتی پس از یورش به منزلاش و پس از تفتیش چند ساعتهی منزل و ضبط لوازم شخصی، او را به همراه همسرش که هیچ سابقهیی در زمینهی فعالیتهای سیاسی نداشته، بازداشت کردهاند و به او گفتهاند در صورت همکاری با آنها، همسرش را آزاد میکنند که این اتفاق تا به امروز هم رخ نداده است.
برخوردهای این چنینی با فعالان به قصد انتقام گرفتن و با هدف سرکوب و ترساندن دیگر فعالان و مردم، نه تنها باعث آرامتر شدن اوضاع و ترسیدن مردم نمیشود بلکه محرکی است برای اعتراض و مقاومت بیشتر مردم و فعالان سیاسی و نزدیکتر شدن به خواستههای نهایی ما که آزادی ایران و ایرانی است.
پینوشت:
- مطلب «دشمن را بشناسیم» که چند روز پیش در وبلاگام منتشر کرده بودم به زبان انگلیسی در رادیو فردا و هم چنین به زبان انگلیسی و فرانسه (با کمی دخل و تصرف مسئول سایت) در سایت یکی از دوستان فرانسویام منتشر شده است.
در این میان:
- خواهرزاده رییس دیوان عدالت اداری در فهرست اعدامی ها
- حزب اعتماد ملی با صدور بیانیهای اعلام کرد: توضیحات اعتماد ملی در مورد مناظره جواد اطاعات
- دکتر شریف: نه موفق به ملاقات با عبدالله مومنی شدهام، نه موفق به ثبت وکالتنامه
شیدا جهانبین
