یکی از آشنایان دور من، با نام سمیه جعفر قلی کسی است که در صدر خبرهای دانش‌جویی این روزها قرار گرفت با آن مرگ دل‌خراش و نا به هنگام‌اش، در لحظه‌یی که کودک ۸ ماهه‌اش را دز آغوش گرفت بود و به  هم‌راه همسر خود اتوبان بین قم و تهران را می‌پیمود.

اول در یک راه‌بندان گرفتار شدند و یک ماشین را دیدند که به سرعت از بین ماشین‌های دیگر فرار کرد و بعد از آن، ماشین پلیس. فهمیدند که پلیس در تعقیب ماشین است. همسرش در حال راننده‌گی بود که صدایی شنید و وقتی روی‌اش را برگرداند با صحنه‌یی مواجه شد، که باورش نمی‌شد، دخترک خردسال‌اش از آغوش همسرش به کف ماشین افتاده بود و سر همسرش به شیشه چسبیده بود، چون نیروی انتظامی «به اشتباه» سمیه را نشانه گرفته بود.

در جمهوری اسلامی به همین ساده‌گی جان‌ات را می‌گیرند، زنده‌گی نمی‌بخشند، اما در گرفتن جان مهارتی عجیب دارند. هیچ‌وقت از نزدیک ندیده بودم‌اش. اما می‌توانم احساس خانواده‌اش را درک کنم. غم از دست دادن فرزند، آن‌هم با این وضع و روز به سختی در ذهن خانواده کم‌رنگ می‌شود.

سیمه جعفر قلی، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر دانش‌گاه امیرکبیر و یکی از کارکنان مرکز تحصیلات تکمیلی آموزش‌های مجازی در هفته‌ی نخست مهرماه کشته شد و جمهوری اسلامی که این روزها ترسوتر از پیش شده است، از مدیریت دانش‌گاه امیرکبیر خواسته بود تا برنامه‌ی یادبودی که قرار بود توسط دوستان و هم‌دانش‌گاهیان سمیه در دانش‌گاه برگزار شود، لغو کنند اما این برنامه برگزار شد، اما در سکوت کامل خبری و بی‌خبری دانش‌جویان این دانش‌گاه.

این بود تمام ماجرای نافرجام دختری که در ایران زنده‌گی می‌کرد و در حالی‌که خیال‌اش از خاندن درس و پیدا کردن شغل «که کار راحتی در ایران امروز نیست» راحت شده بود، مسئولیت مادر شدن را هم به دوش داشت اما باز هم به دلیل اشتباه نیروی نظامی جمهوری اسلامی ایران، کشته شد و دخترک‌اش ماند تا با کینه‌یی که برای از دست دادن مادر دارد، دست و پنجه نرم کند…

روح‌اش شاد و یادش گرامی

مرگ سمیه جعفر قلی دانشجوی دانشگاه پلی تکنیک به ضرب گلوله ماموران انتظامی خبرگزاری هرانا

عرض تسلیت به همه‌ی دوستان دانش‌جویان رشته‌ی مهندسی شبکه و …

در رثای آن پریشان‌دخت: مجال حادثه اندک بود و واقعه سخت نا منتظر اسماعیل جعفرقلی (برادر سمیه)

]]> http://www.sheidajahanbin.net/1388/07/257/feed 1